Es mostren els missatges amb l'etiqueta de comentaris Anna. Mostrar tots els missatges
Es mostren els missatges amb l'etiqueta de comentaris Anna. Mostrar tots els missatges

03 de març 2009

ANNA.

Nuestro primer encuentro no fue,para nada, agradable , empezamos medio enfadandonos por un tema que se habia propuesto en la clase. Ya no recuerdo ni de que se trataba Solo recuerdo que alli empezaron nuestras diferencias , que, mas tarde acabaron por unirnos .
Poco a poco, rompimos el hielo y , pidiendonos diculpas, nos fuimos conociendo y haciendo amigas .
A mi no me parecia aquella chica desagradable que todos criticaban .
Nos entendiamos bien , hablabamos , reiamos , llorabamos ,saliamos, nos llamabamos por telefono , volviamos a salir y nos volviamos a llamar por telefono, tomabamos cafe , compartiamos a diario nuestras historias de juventud ...y volviamos a tomar cafe...
Y miramos mil veces Cyrano de Bergerac.

Era dulce,tranquila, callada,ordenada .... triste.
todo o contrario que yo. Eramos ....como la noche y el dia: ella delgada , yo no tanto (ahora diria gorda); ella rubia , yo morena; ella vestia de blanco, yo de negro ;ella iba siempre tan arregladita y yo siempre tan desalinada;ella era tan organizada y yo tan caotica; a ella le gustaba el azul turquesa y llevar mocasines y y o me envolvia en mil panuelos diferentes y me pirraba por el color lila, ella tenia un novio formal ,y yo tenia mil amigos informales.
Eramos tan diferentes pero en el fondo tan iguales, que poco a poco nuestras diferencias se convintieron en la guinda de nuestra profunda amistad.
De eso hara ya mas de 15 anos y no hay dia que no piense en ella ... A pesar de todo.